Autorką
trylogii „Dotyk Julii” jest amerykańska pisarka Tahereh Mafi. Pierwsza część
była jej debiutem literackim. Książka została wydana w 2011r.
Pierwsza część
trylogii, „Dotyk Julii” wprowadza nas w świat siedemnastoletniej Julii,
mieszkanki sektora 45, która spędziła niecały rok w zakładzie psychiatrycznym. Nie
może ona dotknąć innego człowieka, ponieważ jej dotyk zabija. Zanim ją
zamknięto jej kraj zaczął podupadać. Władzę w nim przejął Komitet Odnowy,
obiecując poprawę warunków życia. Jej życie zmienia się, gdy zostaje zamknięta w jednej celi z Adamem. Razem
trafiają do siedziby władz, a Julia poznaje sekret chłopaka. Komitet Odnowy
chce zrobić z niej broń, ale ona nienawidzi swojego dotyku. Warner, lider
sektor 45, się nie poddaje, nawet, gdy Julia i Adam uciekają, chce żeby dziewczyna
wróciła do niego żywa.
W drugiej
części, pt. „Sekret Julii”, Julia i Adam mieszkają w Punkcie Omega, miejscu dla
osób o specjalnych zdolnościach oraz ich najbliższych. Dziewczyna trenuje, aby
móc opanować swoje zdolności. Odkrywa, że śmiercionośny dotyk nie jest jej
jedyną zdolnością. Gdy Julia poznaje sekret kolejny Adama ich relacje się
komplikują. Do sektora 45 przyjeżdża naczelny dowódca Komitetu Odnowy, Anderson.
Gdy żołnierze szukający Punktu Omega porywają ludzi, dziewczyna razem ze swoimi
przyjaciółmi, Adamem i Kenjim, wyrusza na spotkanie z Andersonem. Udaje im się
odbić dwóch z czterech zakładników i porywają Warnera, aby wymienić go na
pozostałych przyjaciół. Podczas bitwy Julia zostaje porwana i zawieziona
Andersonowi, który chce się zemścić za to, co ona mu zrobiła. W tym czasie
Punkt Omega zostaje zbombardowany.
Tytuł trzeciej
części to „Dar Julii” Julia mieszka w kwaterach Warnera. Dowiaduje się od
niego, że Punkt Omega już nie istnieje. Gdy przybywają na miejsce dawnego domu
dziewczyny znajdują tam tych, którzy przetrwali, za jej prośbą Warner przenosi
ich do swoich kwater szkoleniowych. Wszyscy przygotowują się do wojny. Julia
trenuje z Kenjim, dzięki czemu coraz lepiej sobie radzi z opanowaniem swoich
zdolności. Postanawia walczyć, chce obalić rządy Komitetu Odnowy i przejąć
władzę nad krajem.
Trylogia
„Dotyk Julii” jest pisana oczami tytułowej bohaterki, Julii i zawiera wiele
emocji, dzięki temu możemy wczuć się w każdą przeżywaną sytuację. Wszystkie
części od początku do końca trzymają w napięciu. Choć w niektórych miejscach są
przekreślone zdania, które pokazują wahania Julii, to czyta się ją bardzo
szybko. Trylogia jest napisana językiem prostym i zrozumiałym. Miejscami jest
zabawna, czasami jest straszna, innym razem smutna, ale ciągle popycha nas do
dalszego czytania. Bohaterowie są wykreowani niemal perfekcyjnie, nie są
idealni, mają swoje wady i zalety, ale mimo to nie sposób się nie przywiązać do
choćby jednego z nich. Dzięki problematyce poruszanej w trylogii, zatrutym świecie,
w którym ludzie głodują, rośliny usychają, a zwierzęta wyginęły, oraz opisom,
co było wcześniej, możemy ją niemal idealnie dopasować do świata rzeczywistego.
Wszystkie trzy
części zrobiły na mnie bardzo duże wrażenie. Nie spodziewałam się tak
niesamowitych emocji podczas czytania tej książki. Oczywiście jest w niej
miłość jednej dziewczyny do dwóch mężczyzn, ale oprócz tego, odbiega ona od wszystkich,
jakie dotąd czytałam. Fabuła jest interesująca, dialogi nie są naciągane, a
postacie są opisane jak normalni ludzie, a nie super bohaterowie.
Kilka moich
ulubionych cytatów:
„Nie możesz mnie dotknąć – szepczę. Kłamię – oto, czego mu nie mówię. Możesz mnie dotknąć – oto, czego nigdy nie powiem. Proszę, dotknij mnie – oto, co chcę powiedzieć”
Dotyk Julii
„Teraz już wiem, że naukowcy się mylą. Ziemia jest płaska. Wiem to, ponieważ zepchnięto mnie z jej krawędzi, choć przez 17 lat próbowałam się jej trzymać. Próbowałam wspiąć się z powrotem, ale pokonanie grawitacji graniczy z cudem, kiedy nikt nie chce podać ci ręki.” Dotyk Julii
„Nadzieja.
Jest jak kropla miodu, jak pole kwitnących tulipanów na wiosnę. Jak orzeźwiający deszcz, wyszeptana obietnica, bezchmurne niebo, idealny znak przestankowy na końcu zdania.
Jedyne, co mnie trzyma przy życiu.”
Sekret Julii
„Kończą mi się litery. Nie mam już ani słowa. Ktoś obrabował mnie z całego słownika.
Wiem, że słowa potrafią ranić. Ale nie sądziłam, że mogą zabić.”
Sekret Julii
„Wolę zginąć, domagając się sprawiedliwości, niż umrzeć samotnie w więzieniu, które sama sobie stworzyłam.”
Dar Julii
„Trzymaj się
Dasz radę
Głowa do góry
Bądź gotowa
Nie daj się
Nie poddawaj się
Nie okazuj słabości
Bądź twarda
Pewnego dnia może będę
Pewnego dnia może
będę
w o l n a.”
Dar Julii
***
To moja pierwsza recenzja wstawiona na bloga, więc proszę o wyrozumiałość i rady w komentarzach. :)
/Princess
„Nie możesz mnie dotknąć – szepczę. Kłamię – oto, czego mu nie mówię. Możesz mnie dotknąć – oto, czego nigdy nie powiem. Proszę, dotknij mnie – oto, co chcę powiedzieć”
Dotyk Julii
„Teraz już wiem, że naukowcy się mylą. Ziemia jest płaska. Wiem to, ponieważ zepchnięto mnie z jej krawędzi, choć przez 17 lat próbowałam się jej trzymać. Próbowałam wspiąć się z powrotem, ale pokonanie grawitacji graniczy z cudem, kiedy nikt nie chce podać ci ręki.” Dotyk Julii
„Nadzieja.
Jest jak kropla miodu, jak pole kwitnących tulipanów na wiosnę. Jak orzeźwiający deszcz, wyszeptana obietnica, bezchmurne niebo, idealny znak przestankowy na końcu zdania.
Jedyne, co mnie trzyma przy życiu.”
Sekret Julii
„Kończą mi się litery. Nie mam już ani słowa. Ktoś obrabował mnie z całego słownika.
Wiem, że słowa potrafią ranić. Ale nie sądziłam, że mogą zabić.”
Sekret Julii
„Wolę zginąć, domagając się sprawiedliwości, niż umrzeć samotnie w więzieniu, które sama sobie stworzyłam.”
Dar Julii
„Trzymaj się
Dasz radę
Głowa do góry
Bądź gotowa
Nie daj się
Nie poddawaj się
Nie okazuj słabości
Bądź twarda
Pewnego dnia może będę
Pewnego dnia może
będę
w o l n a.”
Dar Julii
***
To moja pierwsza recenzja wstawiona na bloga, więc proszę o wyrozumiałość i rady w komentarzach. :)
/Princess
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz